Αναλάβετε τις ευθύνες σας Featured
Σήμερα θα αναφερθώ στα όσα κωμικοτραγικά συμβαίνουν στα διοικητικά της ομάδας μας,
Όσο θυμάμαι τον Παναθηναικό πάντα υπήρχε πρόβλημα με την εκάστοτε διοίκηση. Μην ξεχνάμε το προσωνύμιο ‘καβούριας’ που είχε αποδοθεί στον Γιώργο Βαρδινογιάννη. Τότε υπήρχαν οι Γιαννακόπουλοι, οι οποίοι είχαν χάσει μέσα από τα χέρια τους την ΠΑΕ, που τον αμφισβητούσαν έντονα και ουσιαστικά μέσω της Πράσινης ήταν αυτοί που βοήθησαν στην οργάνωση του συλλαλητηρίου που αποτέλεσε και την αρχή του τέλους της μοναχικής πορείας των Βαρδινογιάννηδων στον Παναθηναικό.
Βέβαια ο πόλεμος του τότε δεν συγκρίνεται με τίποτα με τα μεγάλα μαχαιρώματα που έφερε η πολυμετοχηκότητα στον Παναθηναικό. Συμμαχίες που άλλαζαν ανά μήνα και ανάλογα με τα συμφέροντα του καθενός. Ποίος ξεχνά οτι τον Πατέρα τον πρότεινε για πρόεδρο ο Τζίγκερ; Ποιός ξεχνά οτι η ΠΕΚ είχε ιδρυτές τον Βγενόπουλο και τους Γιαννακόπουλους εκτός των άλλων; Αποδείχθηκε ότι οι παράγοντες που ήταν ή μπήκαν στην ομάδα τα τελευταία δύο χρόνια, δεν έβαλαν ποτέ πάνω από τα συμφέροντά τους την ομάδα, ίσως εξαίρεση να αποτελούσε ο Πατέρας στην πρώτη του θητεία.
Με όλους αυτους τους εγωισμούς και τον πόλεμο χαρακωμάτων φτάσαμε στο σημείο να μην ξέρουμε αν ο Παναθηναικός θα έχει λεφτά το καλοκαίρι για να μπορέσει να κάνει μεταγραφές, να μην ξέρουμε αν θα έχει διοίκηση, να μην ξέρουμε αν υπάρχει φως στο τούνελ.
Αύριο θα διεξαχθεί ένα ακόμα Δ.Σ.. Θα βγεί άραγε κάτι θετικό ή πάλι οι εγωισμοί θα υπερκεράσουν το συμφέρον της ομάδας; Δεν βλέπω κάποιο στοιχείο που θα με έκανε να αισιοδοξώ.
Υ.Γ.1 Αξιοζήλευτη η προσπάθεια του Φορέα για την σωτηρία του ερασιτέχνη.
Μακάρι και αυτοί που έχουν την οικονομική άνεση να είχαν λίγο από την
αγάπη αυτών των παιδιών για τον σύλογο.
Υ.Γ.2 Μην ξεχνάμε και εμείς να στείλουμε ένα μήνυμα στο 54242 με την λέξη ΠΑΟ
Υ.Γ.3 Τελικά έπρεπε ή όχι να πάρει ο Ντουντού την θέση του Ζιλμπέρτο στην εθνική
Βραζιλίας;
Υ.Γ.4 Οποίος βρεί τις διαφόρες μεταξυ sportday και γαύρου την τελευταία εβδομάδα
κερδίζει την συλλεκτική εμφάνηση του Καλόπουλου.
Υ.Γ.5 Λίγο από τον τσαμπουκά τον γυναικών να είχατε στο ανδρικό βόλεϋ δεν θα καταντούσατε ανέκδοτο.
Με το νούμερο 9 ο Τζιμπριιιιιιιιιιιίλ Σισε Featured
Το σημερινό άρθρο θα είναι μία ωδή στο μεγάλο Τζιμπρίλαρο.
Μην περιμένετε να γράψω για το πόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής είναι, πως έχει το γκολ μέσα του και άλλα που αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα αλλά δεν απασχολούν πλέον τόσο τους οπαδούς του τριφυλλιού.
Οι οπαδοί πλέον στον Τζιμπριλ δεν βλέπουν μόνο τον ποδοσφαιριστή, βλέπουν τον αρχηγό, βλέπουν ένα από αυτούς στο χορτάρι, βλέπουν τον εαυτό τους σε κάθε του δήλωση, βλέπουν έναν άνθρωπο που τους ξαναθύμισε πώς είναι να τιμάς το τριφύλλι και πως είναι να μην σκύβεις το κεφάλι αλλά να παλεύεις συνέχεια για αυτό που πρεσβεύεις.
Πόσα χρόνια είχαμε να δούμε τέτοια προσωπικότητα να φορά το τριφύλλι; Πόσα χρόνια είχανε να ταυτιστούμε με παίχτη της ομάδας; Πόσο μας έλειψε ο Βαζέχα και ο Σαραβάκος οι οποίοι αποτέλεσαν τους τελευταίους παίχτες είδωλα.
Δεν είναι τυχαίο που οι απέναντι έχουν λυσσάξει στο να τον απαξιώσουν και τον στοχοποίησαν ευθέως με αποτέλεσμα τα κωμικοτραγικά που συνέβησαν στο Καραϊσκάκη λες και μπορεί να αμφισβητηθεί η αξία του με τα χαλκευμένα δημοσιεύματα ή σχολιάζοντας την εμφάνισή του.
Βέβαια εδώ που τα λέμε αυτό που ήθελαν προς το παρών το πετυχαίνουν με την δήλωση του Σισέ ότι το καλοκαίρι φεύγει από την Ελλάδα.
Βλέπω όμως το έργο που έχει ήδη αφήσει πίσω του και είναι πολύ μεγαλύτερο από τα γκολ που έχει πετύχει, βλέπω τα πιτσιρίκια να φοράνε την φανέλα με το εννέα και είμαι πλέον αισιόδοξος ότι ξανακερδίζουμε την γενιά που κάποιοι θέλανε να χάσουμε με τα κάλπικα του λιμανιού.
Ως επίλογο τα λόγια είναι περιττά, μία ανάρτηση στο blog του:
Επειδή ο Παναθηναϊκός είναι πάνω από όλα και όλους και είμαι πραγματικά υπερήφανος που φοράω τα χρώματα αυτής της ομάδας.
Είμαστε όλοι μαζί... σαν μια οικογένεια. Αδιαίρετοι και όλοι ξέρουν ότι είμαστε οι καλύτεροι.
3x3 στην Θεσσαλονίκη και όμως δεν πήρες πρωτάθλημα
Καταρχήν να αναφέρω ότι δεν θα ασχοληθώ προς το παρόν με την ουσία στο θέμα τον κασετών. Η υπόθεση μιλάει πλέον από μόνη της, ας γράψουν τώρα αυτοί που πρέπει να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο και μετά θα γραφτεί και η ουσία. Αν βέβαια την βρει αυτός που “ψάχνει μόνος του”. Πάντως δεν βάζουμε μυαλό με τίποτα, περιμένουμε να παραδεχθούν πράγματα οι ίδιοι που έχουν πανηγυρίσει χάρτινα πρωταθλήματα. Εδώ πλέον νομίζουμε ότι το 2000 η ατάκα ήταν “ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΣ να νικούν” και τώρα “το Νικόλα ψάξου μόνος σου”.
Έκλεισα το προηγούμενο άρθρο γράφοντας ότι δεν περιμένω τίποτα από το κράτος, ελπίζω μετά από τις παρεμβάσεις του πρωθυπουργού να διαψευθώ, δεν θα ντραπώ να ζητήσω συγνώμη. Επίσης ως φίλαθλος του αθλήματος δεν θέλω να κουκουλωθεί τίποτα και ας αφόρα και την δική μου ομάδα (να την αφορά όμως , όχι τα τωρινά αστεία περί υποκλοπών) εξάλλου αν έχει στήσει ο Παναθηναϊκός τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια παράγκα θα επιβεβαιώσει και του οπαδούς στα όσα λένε για ανικανότητα της διοίκησης της ομάδας .
Αυτά για τις κασέτες πάμε τώρα να ασχοληθούμε και λίγο με το τι είδαμε στην Θεσσαλονίκη.
Πόσες ασιστ έχει ο Σισέ; Ξέρει να κάνει και ντρίμπλες; και σέντρες; και να συμμετέχει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού;
Ναι ξέρει , ίσως όχι στο επίπεδο που ξέρει ένας κορυφαίος ευρωπαίος παίχτης αλλά ως κορυφαίος ξένος στη Ελλάδα. Επίσης ξέρουν και οι παίχτες του Παναθηναϊκού να παίζουν ωραία μπάλα .
Δεν σας κρύβω ότι είμαι ένθερμος υποστηρικτής της παραμονής του Ζεσουάλδο Φερέιρα στον πάγκο της ομάδας και μάλιστα εφόσον μείνει να έχει και τον απόλυτο έλεγχο του ρόστερ. Ο Παναθηναϊκός πλέον έχει πλάνο παιχνιδιού και αυτό φαίνεται στο ότι οι παίχτες ξέρανε τι έπρεπε να κάνουνε στο γήπεδο παρόλο που η ομάδα έπαιζε με καινούργιο σύστημα στην Θεσσαλονίκη.
Οι αποκαλούμενοι πριν δύο μήνες παλαίμαχοι πλέον είναι ακρογωνιαίοι λίθοι της ανάπτυξης της ομάδας , οι απουσίες του Λέτο και Νίνη (δεν χρειάστηκε να παίξει) δεν φάνηκαν καθόλου και η ομάδα είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας . Για μια ομάδα που έκανε χαβαλέ στην προετοιμασία και το κέντρο της αποτελείται από παίχτες ηλικίας και με μουντιάλ πίσω τους ,δείχνει ότι ο προπονητής ξέρει να αξιοποιεί το υλικό του.
Ο σκοπός πλέον της ομάδας πρέπει να είναι τα πλέι οφ οπότε και η κατάκτηση βαθμών στους εναπομείναντες αγώνες είναι αναγκαίος για να μπούνε σε αυτά με λιγότερη πίεση. Αν μάλιστα οι βαθμοί συνδυαστούν και με ωραία μπάλα θα είναι το ιδανικότερο.
ΥΓ. Πότε θα καταλάβουν οι 'πράσινες' εφημερίδες ότι δεν τις διαβάζει κανείς έτσι όπως έχουν γίνει.
Ψυχραιμία κύριοι.
Είναι ξεκάθαρο μετα και τις τελευταίες δηλώσεις του κ. Μαρινάκη ότι δεν είναι πλέον αθλητισμός αυτό που παρακολούθουμε και είναι σαφές οτι οι παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν ενδιαφέρονται να προωθήσουν το άθλημα , δεν τους ενδιαφέρει καν αυτο, απλά το χρησιμοποιούν ως όχημα για άλλου είδους δραστηριότητες. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην έκφραση του κυρίου Μαρινάκη “τι θέλετε κύριοι , να κατεβάσω τον τριπλάσιο κόσμο” λές και οι φίλαθλοι του ΟΣΦΠ περιμένουν στο ραδιόφωνο πότε θα τους καλέσει σε επανάσταση ο κάθε Μαρινάκης. Δυστυχώς, αυτο δεν ισχύει μόνο για τον πρόεδρο του ΟΣΦΠ -αν ήταν μόνος του δεν θα έκανε καν τέτοιες δηλώσεις- ισχυει ανεξαιρέτος για όλους του παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Κύριοι, αν σας αρέσει το ποδόσφαιρο διορθώστε το, βάλτε κανόνες υγιούς ανταγωνισμού, ενδιαφερθείτε για τους φιλάθλους, μην παίζετε με την νοημοσύνη μας, γιατί στο τέλος εσείς θα χάσετε όχι εμείς. Αν δεν μπορείτε πείτε το να μην χαλιόμαστε κιόλας να ξέρουμε οτι υπάρχει νομοθετημένη ασυδοσία , ότι θα υπάρχει πρωταθλήτης από τον Σεπτέμβριο , ο υποβιβασμός και η άνοδος γνωστη και αυτή, και εμείς θα πηγαίνουμε ήρεμοι στο γήπεδο απλά να βλέπουμε μπαλίτσα- ίσως κι αυτό στο σημείο που φτάσαμε να είναι μια λύση.
Προπαντώς όμως, κύριοι, μην ρίχνετε άλλο λάδι στην φωτιά, μην προκαλείτε, δεν απευθύνεστε πλέον σε μια ήρεμη κοινωνία .
Ας καθησουμε να σκεφτούμε όμως και εμείς οι φίλαθλοι λίγο, ας φύγουμε από την λογική που θέλουν να μας περάσουν ότι ανάλογα με το αποτέλεσμα της ομάδας μας ήμαστε ανώτεροι ή κατώτεροι άνθρωποι από τους άλλους -ναι ο αθεόφοβος το είπε και αυτο- , ας βάλουμε το ζήτημα Ομάδα στην σωστή του βάση στην ζωή μας και ας τα δούμε λιγότερο φανατισμένα και με μεγαλήτερη κριτική άποψη το τι θέλει να μας πλασάρει ο καθένας.
Εδώ θα ευλογίσω τα γένια μου και θα πώ οτι είμαι χαρούμενος ως φίλαθλος του Παναθηναικού που η πλατιά μάζα των οπαδών μας δεν επηρεάζεται και δεν ακολουθεί πιστά τα συμφέροντα του εκάστοτε προέδρου της ομάδας, με πρώτο παράδειγμα τις κυκλοφορίες των εφημερίδων μας και με αποκορύφωμα τον Απρίλη του 2008. Το κράτος απαξιώ να το αναφέρω , ας διορθώσει πρώτα την ποιότητα ζωης μας και μετα ίσως του μείνει χρόνος και για τον αθλητισμό.
Ως Πότε Θα Είμαστε Αμέτοχοι
Γεία σας αδέρφια,
Από αυτήν εδώ την γωνιά θα λέμε τα νέα της ομάδας μας και τι πιο ωραίο να ξεκινήσουμε με μία μικρή αναδρομή στην ειρηνική επανάσταση του 2008 που θα αναβιώσει σε μεγαλύτερο βαθμό το επόμενο Σάββατο στο ΟΑΚΑ.
Έφτασε αυτές τις μέρες στο κινητό μου το παρακάτω μήνυμα :
Ακολουθήστε μας στο
Bio : Antonis
Ο Αντώνης γεννήθηκε στον Κορυδαλλό. Παρόλες τις πιέσεις που δεχόνταν τον έσωσε ο θείος του και τον έβαλε στο σωστό Παναθηναικό δρόμο, πηγαίνοντας τον να θαυμάσει την θρυλική ομάδα των Σαραβάκου, Ρότσα, Ζαετς, Δημόπουλου και δείχνοντας του σε κάθε ευκαιρία βιντεοκάσετες με νίκες επί του αιώνιου. Εν συνεχεία, από την Άρτα πλέον παρακολουθούσε από απόσταση τις μεγάλες ομάδες των Όσιμ και Ρότσα και θυμάται ακόμα τα καραβάνια που περνούσαν την εθνική οδό για το ματς με τον Αγιαξ. Η επιστροφή του στην Αθήνα συμπίπτει με την μπαλάρα της ομάδας του αείμνηστου Κυράστα. Αγαπημένο του σύνθημα και στάση ζωής απέναντι στην ομάδα το «στις χαρές και στις λύπες μαζι» .